Tuesday, 30 November 2010

European Adventure Part III: Road to Vienna

Στο ταξίδι για τη Βιέννη, είμαστε οι τελευταίοι που επιβιβάζονται αλλά δεν φταίμε. Το αεροδρόμιο της Βιέννης είναι όπως όλα τα αεροδρόμια που έχω δει: σχεδιασμένα για να σε πηγαίνουν από την έξοδο στον έλεγχο, από εκεί στις αποσκευές και από εκεί στις αφίξεις.

Στον ιμάντα αποσκευών βλέπω μια μπάντα με τα όργανα και τον εξοπλισμό της. Για λίγα λεπτά ελπίζω να είναι οι Αrcade Fire για να τους πω πόσο έκλαψα με το the suburbs. τελικά ήταν οι UB40 (!) και απέφυγα το ρεζιλίκι.

Στο δρόμο για το ξενοδοχείο βλέπω την αντίστοιχη Αττική Οδό με βιομηχανικά κτήρια δεξιά και αριστερά, όλα πολύ καλοφτιαγμένα και όμορφα. Αναρωτιέμαι που είναι οι περιοχές δεύτερης κατηγορίας που έβλεπα κάποτε στον περιφερειακό του Παρισιού;

Μετά από 3 μέρες εκεί καταλαβαίνεις ότι δεν υπάρχουν.

Τη πρώτη μέρα η Βιέννη δίνει την εντύπωση μιας μικρής πολης που είναι στον κόσμο της. Είναι μικρή αλλά δεν παύει να είναι η πόλη που αποτέλεσε τη πρωτεύουσα της Αγίας Ρωμαικής Αυτοκρατορίας και το πνευματικό κέντρο του 19ου αιώνα. Παρ'όλα αυτά, οι κάτοικοί της δύο αιώνες μετά είναι μάλλον διαφορετικοί. η ξενοφοβία είναι πιο διαδεδομένη παρά ποτέ, όπως μού εξηγεί ένας ταξιτζής και μια κοπέλα στην Όπερα.

Η Όπερα είναι όντως εξαιρετική. Εκεί καταλαβαίνεις πώς είναι να είσαι σε ένα μέρος που κάποτε περνούσε ώρες ο Στράους ή ο Μάλερ. Το βράδυ σε μια όπερα, νοιώθω σαν το φτωχό συγγενή αφού όλοι φορούν κοστούμια κα φορέματα κι εγώ έχω πάει με τζιν και πουκάμισο.

Η Βιέννη έχει μια εκπληκτική ικανότητα να σε κάνει να νοιώθεις πάμφτωχος. Επίσης, έχει τον πιο καλόγουστο χριστουγεννιάτικο στολισμό που έχω δει ποτέ μου. Είναι απλά υπέροχος και ταιριάζει απόλυτα στη πόλη.

Οι Βιεννέζοι φαίνεται να ζουν σε μια άλλη εποχή, σε μια πόλη όπου η κρίση (η οικονομική) δεν φαίνεται να έχει περάσει, η πόλη είναι απίστευτα καθαρή και τα κτήρια είναι πανέμορφα.

Το κοινοβούλιο μοιάζει πολύ με τα κτήρια της Αθηναικής Τριλογίας χωρίς τα συνθήματα και τους Αφρικανούς μικροπωλητές όμως.

Βλέπεις συχνά σουβενίρ με τη Πρ. Σίσι, η οποία όντως έμοιαζε πολύ με τη Ρόμι Σνάιντερ (αν και το αντίστροφο είναι πιο λογικό, χρονικά). Και σοκολατάκια με τον Μότσαρτ πάνω. Και ήταν απαίσια.

Ένα απλό μπαρ δεν βρήκα, μόνο μερικά που κάνουν το Galaxy του Hilton να μοιάζει με μπαρ στα εξάρχεια. οπότε την έβγαλα με γλυκά και καφέ. Και σνίτσελ.

στις χριστουγεννιάτικες αγορές, που είναι σε κάθε πλατεία, προσπαθώ να μιλήσω γερμανικά για να μην είμαι σαν τον χαζό τουρίστα αλλά συνειδητοποιώ ότι η Αυστριακή προφορά είναι τελείως διαφορετική από ό,τι ήξερα. Ωστόσο βρήκα ένα τσόχινο δεντράκι, μωβ, με καρώ σχέδιο για το γραφείο μου. ό,τι πρέπει για τα αντι-Χριστούγεννα.

Οι Βιεννέζοι είναι αγενείς. Τελεία.

Στο παλάτι της Μαρίας Θηρεσίας οι κήποι είναι σκεπασμένοι με χιόνι, στον δεύτερο όροφο παίζει Μάλερ, από το παράθυρο βλεπεις τους κήπους με τις πορτοκαλιές και στο δίπλα δωμάτιο, σε μια έκθεση του Κλιμτ, μια φιλη μου σχολιάζει το 'Φιλί' με τέτοιο τρόπο που με κάνει να συνειδητοποιώ πόσο μερικοί θέλουν να έχουν σχέση. Ωστόσο, ο πίνακας όντως έδειχνε δύο ερωτευμένους με πολύ όμορφο τρόπο.

Στο δρόμο του γυρισμού, και αφού συνειδητοποίησα ότι στη Βιέννη δεν μπορείς να χαθείς, κάτι συνειδητοποίησα και το εφάρμοσα στο Λονδίνο. Τελικά τα ταξίδια όντως ανοίγουν το μυαλό σου.

Και πολλές φορές σε κάνουν να αγαπάς το σπίτι σου.

Σε ένα εστιατόριο, νοιώθω τη χαρά της παγκοσμιοποίησης: δύο έλληνες, ο ένας με καναδικές ρίζες, αμφότεροι κάτοικοι Αγγλίας, τρώνε σέρβικο φαγητό στην Βιέννη. Το μέρος έχει μικρά πορσελάνινα μπιμπελό, χαμοκέλες στους τοίχους, γύψινα μπούστα αρχαίων, ξύλινα μουσικά όργανα στους τοίχους και όλα αυτά, με κάποιο τρόπο, ταιριάζουν απόλυτα.

Στο αεροδρόμιο της Βιέννης έχει ειδικά κουβούκλια για καπνιστές. Ποτέ δεν θα ξανασχολιάσω την Ελλάδα ως ψαροκώσταινα όταν στο αεροδρόμιο της Αθήνας η πρώτη εικόνα που αντικρίζω είναι διάφοροι τελειωμένοι να καπνίζουν πριν τον έλεγχο διαβατηρίων. Ο οποίος από την έξοδο απέχει 30 μέτρα.

Στο αεροδρόμιο για την επιστροφή. Η τελευταία εικόνα είναι η ίδια έλλειψη απλών κατοικιών στα περίχωρα και το σχόλιο του ταξιτζή για το πόσο κλειστή έχει γίνει η Αυστρία. Στα γερμανικά μου εξηγεί ότι εγώ είμαι τυχερός. 'Αεροδρόμιο-ξενοδοχείο-όπερα-καφέ-ξενοδοχείο-αεροδρόμιο είσαι' μού λέει. Του εξηγώ ότι δεν μένω εκεί που γεννήθηκα. Δεν αλλάζει τίποτα μού λέει. Δεν είσαι στην Αυστρία. ίσως. Αλλά είμαι στην Αγγλία που θα δέχεται μόνο 21,000 (και κάτι) μετανάστες ανά χρόνο από εδώ και πέρα. Προσεχώς και ξύλινα τείχη.

Μένω να αναρωτιέμαι τι έχει συμβεί. Μετά τον έλεγχο, μπαίνω στο αεροπλάνο και χαίρομαι όσο ποτέ που είμαι σε αγγλικό (νομικά) έδαφος. Δύο ώρες μετά, στο αεροδρόμιο περνάω τον έλεγχο διαβατηρίων και είμαι σπίτι.

Το άλλο πρωί είμαι πάλι στο μετρό, με απεργία αλλά δεν πειράζει. Ειμαι σπίτι και κανείς δεν θα μου πει ποτέ ότι αυτό δεν είναι αλήθεια.

Σήμερα το πρωί ξυπνήσαμε με χιόνι.

Τραγούδι της ημέρας: Μozart- Requiem/ Puccini- Madama Butterfly με τη Κάλλας όμως.
Συμβουλή- κατηγορίας έπαθα κι έμαθα: η παρέα στις διακοπές θέλει πολλή σκέψη.

22 comments:

Dimitris A. said...

Ταξίδεψα μαζί σου...
Merci!

ιμερος said...

ειναι ενα θεμα η παρεα , ειδικα στις διακοπες .

Zero Point said...

Δεν έχω πάει Βιέννη και η αλήθεια είναι ότι θέλω πολυ να πάω...ειδικά Χριστούγεννα που πρέπει να είναι πανέμορφη.

Η επιλογή της παρέας στα ταξίδια και τις διακοπές είναι το Α και το Ω....Τέλος!!!

Roadartist said...

...όνειρο το έχω να βρεθώ εκεί Χριστούγεννα.. Μα και όνειρο μένει πάντα ως τώρα.. Πέρνα καλά :)

Leviathan said...

einai poli megalo 8ema i parea sigoura! kalo mina! :)

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

δημήτρη, χαίρομαι :-)
καλώς ήλθες λοιπόν!

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

ίμερος- ναι, πραγματικά, καμμια φορά καλύτερα να πας μόνος σου!

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

ζερό, κι εγώ για χριστουγεννιάτικη την είχα αλλά ο γνωστός ταξιτζής με τις πολλές απόψεις μού είπε ότι καλοκαίρι είναι πιο ωραία. αλλά δεν ξέρω..

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

roadartist, όσο μπορώ καλά περνάω :)
καλή ήταν η πόλη αλλά νομίζω ότι δύσκολα θα ξαναπήγαινα.. πάντως αξίζει να τη δεις!

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

λεβιάθαν, καλώς ήλθες κι εσύ λοιπόν! καλό μήνα!

Ferdinand+Miranda said...

to requiem afto einai pragmatika akseperasto. kai i parea se taksidi thelei ontws prosoxi :) :) ola kala :)

stickynotesblog said...

Αυτό για το πως τα ταξίδια μπορούν να σου ανοίξουν το μυαλό και να σε κάνουν να αγαπήσεις το σπίτι σου, είναι μεγάλη κουβέντα.

Τον Οκτώβρη στο Παρίσι έκανα τις εξής διαπιστώσεις: (με σειρά εμφανίσεως) 1) Δεν θέλω να μείνω στο Λονδίνο για πάντα. 2)Το Παρίσι είναι πιο όμορφο από το Λονδίνο. 3) Το Λονδίνο είναι πιο κουλ από το Παρίσι. 4) Δεν θα μπορούσα ποτέ να ζήσω στο Παρίσι, το Λονδίνο το νιώθω τόσο περισσότερο σαν σπίτι μου.
Βαθύτατος στοχασμός, το ξέρω. :)

ezak said...

...επειδή κι εγώ δεν μπορώ την πολλή σκέψη, ακολουθώ πλέον άλλη τακτική...΄


υ.γ. χιόνι?πόσο μακρινό!...

Κατερίνα said...

Σήμερα έβλεπα μια εκπομπή στη ΝΕΤ για τους νέους (Έλληνες) που μεταναστεύουν στην Ευρώπη,Λονδίνο και Βιέννη ήταν οι 2 πόλεις,για το διάσημο πλέον “Brain Drain”.Μου έκανε εντύπωση πως αντιδήμαρχος στην Βιέννη είναι μια ελληνίδα (ουαου!!!)!
Είναι η πρώτη φορά που ακούω πως οι Βιεννέζοι είναι αγενείς.Μια φίλη μου πήγε 2 φορές και μου είπε ότι είναι απλά υπέροχα & ότι ΠΡΕΠΕΙ να πάω!Όταν με το καλό πάω,θα γράψω κι εγώ την άποψή μου!Πάντως πιο αγενείς από τους Καβαλιώτες, αποκλείεται να είναι!
Καλά να περνάς στο χιονισμένο Λονδίνο!

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

ferdinand+miranda, σήμερα το έχω στο repeat αν και δεν ξέρω πόσο ταιριάζει με το απόγευμα..

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

γειτόνισσα (μ'αρεσε αυτό), τις ίδιες διαπιστώσεις έχω κάνει κι εγώ! οι τρεις τελευταίες έγιναν όταν επέστρεψα στο Παρίσι μετά από χρόνια, η πρώτη έγινε πριν κάτι μήνες!

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

έζακ, μιλώντας με φίλους μου στην Αθήνα, το ότι έχουμε χιόνι εδώ είναι κάπως σουρεαλιστικό (ή το ότι έχετε ζέστη εσείς, όπως το δει κανείς!)

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

κατερίνα, νομίζω αν είσαι έλληνας που ζει στην Αθήνα, οι Βιεννέζοι δεν θα φανούν πολύ αγενείς, αν είσαι όμωςσ έλληνας που μένει στο Λονδίνο, τότε τα πράγματα είναι αλλιώς.

αυτή η εκπομπή ακούγεται ενδιαφέρουσα- ίσως την έχει στο ιντερνετ (;).
η Αθήνα δεν ξέρω αν θα δει ποτέ μη έλληνα δήμαρχο παντως!

Κατερίνα said...

Αχ τι να σου πω...δεν έχω ιδέα από Αθηναίους!Εδώ πάνω στη Θεσσαλονίκη είναι αλλιώς τα πράγματα και την αγένεια των άλλων την λαμβάνουμε και εκλαμβάνουμε μάλλον διαφορετικά.

Η εκπομπή υπάρχει στο youtube
http://www.youtube.com/user/kostasargyros27?feature=mhum

Vam33 said...

Τι ποστ!

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

κατερίνα, ευχαριστώ, θα τη δω!

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

βαμ, ευχαριστώ :)