Monday, 11 August 2008

Μake them six, please


Μετά από πρόσκληση της PattySdream αποφάσισα να γράψω κι εγώ μερικά βιβλία για το καλοκαίρι. Είναι βέβαια κάπως αργά αλλά με συγχωρώ.



1. Nigel Slater, Toast, The Story of a Boy's Hunger. αυτό είναι κάπως αυτοβιογραφικό από έναν κυριούλη που έχει αφιερώσει τη ζωή του στο φαγητό (επειδή όπως λέει ήταν πολύ μοναχικό αγόρι μικρός), και που παλαιότερα έγραφε τη στήλη του φαγητού στο marie claire (όσο οξύμωρο και αν ακούγεται αυτό). Επίσης όποιο βιβλίο μιλάει για το φαγητό, είναι καλό βιβλίο (Αξίωμα Νο.731)


2. William Golding, Lord of the Flies. το βιβλίο είναι μια ενδιαφέρουσα σπουδή πάνω στα ανθρώπινα ένστικτα, το καλό, την επιβίωση, το θάνατο, τη συνεργασία, τη σύνεση και την ικανότητα του αρχηγού. Είτε από τη φιλελεύθερη, είτε από την απολυταρχική του μορφή. Προτείνεται καλύτερα στο πρωτότυπο. Και το πιο ενδιαφέρον είναι ότι οι ήρωές του είναι ακόμη παιδιά. Και το πιο ανησυχητικό.



3. Fernando Pessoa, το βιβλίο της ανησυχίας. ωραίο βιβλίο, ωραίες περιγραφές, και λυρισμός. εξαιρετική μετάφραση (δεν το σκέφτομαι καν το πρωτότυπο). Ποτέ δεν γνωρίζεις αν ο Πεσσόα έχει μπει τόσο βαθιά στην έτερη προσωπικότητά του που παρουσιάζει το ημερολόγιο του Μπερνάντο Σοάρες ή ένα μυθιστόρημα του Πεσσόα.



4. Jean-Paul Sartre Οι λέξεις. πάλι αυτοβιογραφικό, με τα πρώτα χρόνια της ζωής του Sartre.



5. Ο. Ελύτης, Ο Μικρός Ναυτίλος. έχει τα απόλυτα κείμενα για το καλοκαίρι. Και τις πιο όμορφες περιγραφές.



6. Σ. Τριανταφύλλου, Άλμπατρος . Η Βικτωριανή Αγγλία, οι ζωές δύο βρεταννών ευγενών που τα παρατάνε όλα και μια φτωχή κοπέλα που παρομοιάζει όλους τους ανθρώπους με κάποιο ζώο. Α, και η πορεία της γυναικείας χειραφέτησης. Η Τριανταφύλλου παραμένει προσωπική αδυναμία. Ξέρω ότι πολλοί την σνομπάρουν, ίσως επειδή είναι και ελληνίδα, αλλά το βιβλίο αυτό είναι υπέροχο και έχει έναν από τους πιο ερωτεύσιμους χαρακτήρες σε βιβλίο :-)

2 comments:

Vam33 said...

Είναι πολυ ωραίο το βιβλίο της Τριανταφύλλου.Απο Πεσσόα έχω διαβάσει Marginalia Αφορισμοί και αποφθέγματα,Ωραίο και αυτό το "σπίτι".Καλημέρες

Los Karamitros said...

καλημέρα :-) το έχω αγαπησει το άλμπατρος. Από Πεσσόα δεν έχω διαβάσει κάτι αλλό αλλά έχει μια γοητεία, όπως και ο Λόρκα και ο Μπόρχες (ειδικά ο τελευταίος που δεν είναι και ευρωπαίος και έχει διπλό ενδιαφέρον). καλή εβδομάδα!