Sunday, 13 March 2011

My Winter's done


Εβδομάδες τώρα προσπαθώ να γράψω κάτι αλλά δεν το κάνω. Γράφω κάτι, το ξαναδιαβάζω και είναι τόσο απαίσιο που δεν θέλω να το δει κανείς και το σβήνα, σβήνω και τον υπολογιστή και ασχολούμαι με τη μουσική μου.

Ωστόσο, σήμερα το πρωί ξύπνησα έχοντας δει στον ύπνο μου τη Βιέννη, όπου είχα πάει πριν μερικούς μήνες. όταν βγήκα έξω για να αγοράσω λουλούδια για τα βάζα του σπιτιού έβρεχε και μετά θυμήθηκα το Βερολίνο. Είχε ακριβώς την ίδια ατμόσφαιρα, τον ίδιο γκρι ουρανό, τις ίδιες εκνευριστικές στάλες βροχής στα γυαλιά μου, την ίδια ηρεμία σε μερικούς δρόμους αλλά όλα τα άλλα ήταν αλλιώς: άλλη χώρα εδώ, μακριά από την 'Ηπειρο, ένα μικρό νησί με άλλους κανόνες.

Ένα απόγευμα περπατάω στο South Kensington, στο δρόμο για το Royal Albert Hall. Κάνει κρύο αλλά έχει καθαρό ουρανό. Έχω καιρό να περάσω από τη περιοχή και παρατηρώ τις αλλαγές, κάι πεζοδρομήσεις, τα όμορφια σπίτια, τον κόσμο που περπατάει στους δρόμους. Στο RAH στη σκηνή υπάρχει ένας μικρος γιαπωνέζικος κήπος, με το νερό του και η Butterfly υπέροχη όπως την περίμενα. Ειδικά στη δεύτερη πράξη. Κρίμα μόνο που ήταν στα αγγλικά. Αν και υπέροχη γλώσσα στο γραπτό λόγο, στην όπερα ακούγεται κάπως άσχημη, ανάρμοστη και ελαφρώς φτηνή.

Στο τέλος, δεν είμαι σοφότερος παρά το ότι έζησα αυτοκτονία επί σκηνής και απλά περπατάω στο κρύο, φυσώντας κάθε τόσο ώστε να βλέπω την αναπνοή μου να σκορπίζεται. Κάπως έτσι περνάει η ώρα ενώ σκέφτομαι ότι τα άτομα του σώματός μου, όπως και οι ανάσες μου που διασκορπίζονται στο Λονδίνο έχουν ξεκινήσει από κάποιο άστρο που κάποτε πέθανε.

Σε κάτι υπόγεια μπαράκια ακούω ιστορίες τρίτων και αναρωτιέμαι εγώ σε τι κόσμο ζω. Δεν έχω συλληφθεί ποτε, ούτε καν στο μετρό χωρίς εισιτήριο δεν σκέφτομαι να μπω. Μετά από αρκετό κρασί τα ξεχνάω όλα αυτά και αργά το βράδυ προχωράμε προς έναν ιταλικό φούρνο για μικρά σπανακοπιτάκια. Οι τοίχοι έχουν τρεχούμενο νερό το οποίο κοιτάω σαν υπνωτισμένος για λίγη ώρα. Αναρωτιέμαι αν πίνεται. Θέλω να δοκιμάσω αλλά φοβάμαι ότι όταν το κάνω όλο το μαγαζί, γεμάτο με καλοντυμένους Λονδρέζους και κάτι Έλληνες που έχουν φέρει τις μητέρες τους θα γυρίσουν και θα με κοιτάξουν με ύφος που θα σημαίνει εξοστρακισμό.

Αγόρασα βασιλικό για τα γλαστράκια στη κουζίνα μου και η συσκευασία λέει ότι είναι ελληνικός. Όντως, φαίνεται από τα φύλλα που είναι πιο μικρά. Τον μυρίζω και μού θυμίζει καλοκαίρια στο σπίτι της γιαγιάς Ελένης- τόσο όμορφα ελληνικό όνομα που κανείς στην οικογένεια δεν πήρε έκτοτε- σε ένα μπαλκονάκι με γλαστράκια παντού. Κάθε βράδυ, πριν κοιμηθώ κατεβαίνω τις σκάλες και πάω στη κουζίνα να πιω νερό και μυρίζω κρυφά το γλαστράκι. Κρυφά από ποιον δεν ξέρω. Κάθομαι για λίγο στο παράθυρο, βλέπω το φεγγάρι και θυμάμαι κάτι καλοκαίρια σε ένα μπαλκονάκι.

τραγούδι της ημέρας: Raveonettes- I want to be adored

15 comments:

ιμερος said...

kalimeres !!

Zero Point said...

Έχετε χειμώνα εκεί εεε; Εμείς εδώ παίρνουμε επιτέλους ένα preview της άνοιξης, με την υπόσχεση ότι το καλοκαίρι δεν είναι μακριά! Με Reveonettes γίνεται ακόμα καλύτερο!

Vam33 said...

Υπέροχο...

anisixos said...

http://anisixos.blogspot.com/2011/03/blog-post_13.html

ΟΜΑΔΑ ΑΦΥΠΝΙΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑΣ

stickynotesblog said...

Αχ επιτέλους Μικρέ Ναυτίλε! Μας έλειψες...

Ferdinand+Miranda said...

aaaaa, ti kalo** de leei na se piasoun xwris eisitirio, min to dokimaseis! mporeis na vgaleis eleni to paidaki sou :P kai o vasilikos... ti na pw gia ton vasiliko... kalispera**

Basilis said...

ναι ναι ναι συμφωνω με το στικυαποτετοιο
μας ελειψεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεες... πεσ μου βρε ναυτιλε μου πως εισαι τι μου κανεις ? αγαπωωωωω raveonettes αλλα οχι τον βασιλικο. ποσους μποριε να χει η μανα μου. παιζει και 16. νυσαφι. και πεστο ρεστωραντ να χες δλδ τοσο δε θα χες ..

voutiaapopshla said...

Οι μικρές αυτές αναμνήσεις ίσως να ΄ναι οι λάμψεις που θα σου χαρίσουν την ευτυχία..!

(.."συμπληρωματικό" τραγούδι εδώ!)

Καλώς μας γύρισες!

new-girl-on-the-blog
:-)

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

@ίμερος, καλό σ/κ να έχεις!

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

ζερό, μια χειμώνα, μια άνοιξη, ποτέ δεν βαριόμαστε στο Λονδινάκι!

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

βαμ, καλησπέρα και καλό σ/κ!

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

γειτόνισσα, γιούχου, δεν θα ξαναλέιψω τόσο, το υπόσχομαι!

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

μιράντα, ποιο παιδάκι μου καλέ :ρ

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

βασίλη, δεν μπορώ να σου πω νέα από εδώ, καταλαβαίνεις, μας βλέπουν :p

όσο για τον βασιλικό, όταν μεγαλώσεις και βρεθείς (αν δηλαδή) στη ξενιτιά, θα δεις πώς είναι, χοψο

Ο Μικρός Ναυτίλος said...

βουτιά από ψηλά, ωραίο τραγουδάκι :)
όπως έλεγε μια φίλη μου, οι λάμψεις ευτυχίας θα έλθουν από cocktails!