Thursday, 13 November 2008

Εκτός σχεδίου γραφής


Μετά την πρόσκληση του tovenito είπα να παίξω. Ξέρετε εσείς.


Ξυπνάω πάλι από το ίδιο όνειρο... μέρες τώρα. Δεν ξέρω τι να κάνω..

Είσαι καλά;

Δεν ξέρω.. φαίνομαι καλά;

(Πάω στο μπάνιο να ρίξω λίγο νερό πάνω μου.. Ο Α. είναι στο κρεββάτι, στην δική του πλευρά, και περιμένει. Θα κοιτάει το ταβάνι, με τα χέρια σταυρωμένα στο στήθος. Δεν ξέρω τι σκέφτεται. Έχει συνηθίσει να συμβαίνει αυτό. όταν γυρίσω θα με κοιτάξει σαν να είναι έκπληκτος, σαν να περίμενε ότι δεν θα γυρνούσα, ότι δεν θα άντεχα να με κοιτάξω, ότι θα έκανα κάτι.)

* * *

Κοιτάω στον καθρέφτη το είδωλό μου. Είναι τόσο κουρασμένος αυτός που βλέπω. Καμιά φορά νομίζω ότι κάποιος είναι πάνω μου, αιωρείται εκεί και με κοιτάει. Αλλά είναι το φως.

Ανοίγω το ντουλαπάκι πίσω από τον καθρέφτη. Εκτός από την οδοντόκρεμα, τα παυσίπονα, μια ξυριστική μηχανή και ένα σαπούνι (η μυρωδιά της καλέντουλας είναι γεμάτη υποσχέσεις για μια εκδρομή, για μια νύχτα χωρίς αυτό το όνειρο), πίσω από όλα αυτά ένα κουτάκι με (κατ’ευφυμισμόν ) ηρεμιστικά χάπια. Είναι το δεύτερο κουτάκι. Είναι ακόμη κλειστό. Το παίρνω στα χέρια μου. Δεν μπορώ φυσικά να το χρησιμοποιήσω στην κατάσταση που είμαι. Μάλλον θα γίνω χειρότερα. Το παίρνω και το κοιτάω στο φως.

Θα έρθεις στο κρεββάτι;

Έρχομαι..

* * *

Το αφηνω στη θέση του. Θα ήταν τόσο εύκολο όμως.. τόσο εύκολο όσο να πάω σε ένα ξενοδοχείο, να κλείσω ένα δωμάτιο και να μείνω εκεί. Ο Α. Θα ανησυχήσει, αλλά το όνειρο δεν θα μπορεί να με βρει εκεί. Ας ξημερώσει μόνο.. πόσο μ’ αρέσει το φως. Που τα κρύβει όλα... αύριο το πρωί θα είναι όλα φυσιολογικά. Όπως κάθε πρωί. Θα πάρουμε πρωινό, θα πάμε στα γραφεία μας και όλα θα είναι φυσιολογικά. Και φυσικά δεν θα έχουμε πει κουβέντα.

* * *

Κλείνω το φως και κατευθύνομαι προς το κρεββάτι. Ο Α. με κοιτάει. Την έκπληξη την αντικαθιστά μετά από λίγο ένα χαμόγελο κατανόησης.

19 comments:

photonio said...

εχει ψεματα αυτο το ποστ? μαλλον αληθειες ειναι , η θα ηθελες να ειναι .

Los Karamitros said...

κι όμως μερικά είναι ψέμματα. αν ήταν αλήθεια θα υπήρχε πρόβλημα, σοβαρό.

Pink_Fish said...

δε ξέρω αν είναι αλήθειες ή ψέμματα, θα ήθελα όμως να το συνεχίσεις αν σου βγαίνει, γιατί μ' αρέσει. Είσαι ταλεντάκι τελικά πατριώτη. Φιλιά πολλά

unclescrooge said...

Διαβάζοντάς το, μου θύμισε λίγο από την ταινία "Οι Ώρες", εκεί που η Moore πηγαίνει μόνη σε ένα ξενοδοχείο, κρατώντας ένα αντίστοιχο μπουκαλάκι. Anyway, καλή σου μέρα!

tovene592 said...

λοιπόν θα ρισκάρω..
κανονικά πρέπει να έχει 7

Ξυπνάω πάλι από το ίδιο όνειρο... μέρες τώρα.
όταν γυρίσω θα με κοιτάξει σαν να είναι έκπληκτος, σαν να περίμενε ότι δεν θα γυρνούσα, ότι δεν θα άντεχα να με κοιτάξω, ότι θα έκανα κάτι
Είναι το δεύτερο κουτάκι. Είναι ακόμη κλειστό
τόσο εύκολο όσο να πάω σε ένα ξενοδοχείο, να κλείσω ένα δωμάτιο και να μείνω εκεί.

δεν ξέρω δεν μπορώ να εντοπίσω άλλα. δεν είμαι καθόλου καλός στην ονυχομαντική

Los Karamitros said...

tovenito, afto me thn onuxomantikh tha eprepe na me prosvallei alla tha to paravlepsw epeidh einai paraskevh. kai epeidh tha xhmerwsw edw afou exei trellh douleia kai den tha fugw pote.

perissotera otan (an) paw spiti!

mats.

tovene592 said...

όχι, δεν το είπα να σε προσβάλλει! ίσα ίσα, ότι είσαι τόσο καλός που με μπέρδεψες!

αν και η ιστορία μου φαίνεται καθόλα αληθοφανής!

Los Karamitros said...

pinkaki δεν με πιστεύει κανείς μα περιέχει και κάποια ψέμματα. είναι ένα κομμάτι από μια ιστορία που έχω γράψει (η οποία περιέχει και κάποια αυτοβιογραφικά στοιχεία) και είναι τμήμα μιας μικρής συλλογής διηγημάτων που έχω να τελειώσω, μεταξύ άλλων.

α, και σε ευχαριστώ :-) μού έφτιαξες τη μέρα το πρωί.

ματς!

Los Karamitros said...

unclescroodge, ίσως αλλά έχει άλλα στοιχεία. αλλά εκείνη η σκηνή στο ξενοδοχείο ήταν πολύ δυνατή.

χαιρετώ!

Los Karamitros said...

tovenito, χιχι, πλάκα σού έκανα για το ότι θα έπρεπε να προσβληθώ. ήμουν στο γραφείο και είχα όρεξη για πειράγματα, είχα μείνει και μόνος γιατί είχα δουλειά..

έχει κάποια στοιχεία όπως είπα αυτοβιογραφικά αλλά άλλα είναι φτιαγμένα για τους σκοπούς της ιστορίας.

Los Karamitros said...

μετά την τρελλή προσέλευση για την ιστοριούλα, θα σας πω τα ψέμματα. ελπίζω να μην ξενερώσετε (τελείως).

το ένα είναι στην αρχή το 'δεν ξέρω'. το όνειρο είναι αλήθεια, έχω ένα θέμα με τον ύπνο μου.

το άλλο είναι ότι ο 'Α. είναι στο κρεββάτι'. και το ότι 'δεν ξέρω τι σκέφτεται'.

το άλλο αφορά στο κουτάκι με τα χάπια (και το πρώτο και το δεύτερο- είπαμε δεν έχω φτάσει εκεί).

Μετά είναι αυτό το 'θα ήταν τόσο εύκολο όμως..'. Μετά ότι 'όλα θα είναι φυσιολογικά το πρωί΄ (ποτέ δεν έγινε..).

και το τελευταίο αφορά το χαμόγελο κατανόησης.

ξέρω ότι δεν ήταν το καλύτερο δείγμα για το παιχνίδι αλλά αυτό είχα :-ρ

υγ. κανονικά είχα και δωράκι για τον νικητή (ένα δείπνο με εμένα) αλλά δεν πολυπαίξατε οπότε κερδίζει ο tovenito. κλαπ κλαπ.

ο νικητής θα ειδοποιηθεί από τη γραμματεία.

Vam33 said...

Ναι,τα χάπια όλοι στο τσακ τα έχουμε γλιτώσει.Ωραία ιστορία .Γνώμη μου είναι ότι δεν έπρεπε να μας αποκαλύψεις τα ψέματα.Καλησπέρα και απο εδώ

Los Karamitros said...

Vam33 πραγματικά, τα χάπια και το αλκοόλ ήταν καλοί φίλοι, χεχε. ίσως δεν έπρεπε αλλά από την άλλη.. δεν ξέρω. νομίζω εξάλλου ότι περισσότερο διαβάστηκε σαν ιστορία, όχι σαν μέρος παιχνιδιού οπότε είμαστε οκ.

ελπίζω να είσαι καλά!

Antoine said...

Δε νομίζω ότι μπορώ να τα διακρίνω... α ναι! Ποιος βάζει τα παυσίπονα στο ντουλαπάκι του μπάνιου!
Να ένα μεγάλο ψέμα!

tovene592 said...

τι κερδίζω;

Los Karamitros said...

antoine καλημέρα :-) γιατί; κι εγώ τα παυσίπονα στο ντουλαπάκι του μπάνιου τα έχω! είναι πολύ αγγλοσαξονικό, χεχε

Los Karamitros said...

tovenito κερδίζεις ένα γεύμα μαζί μου :-)

mahler76 said...

εμένα μου άρεσε πολύ το κείμενο. δεν θα μπώ στη διαδικασία να εντοπίσω ψέματα η αλήθειες. καλή σου μέρα.

Los Karamitros said...

mahler76, φαντάζομαι αυτό έχει σημασία. ne c'est pas?