Saturday, 11 October 2008

Dans les rues de Londres (ανοιχτή επιστολή και άλλα)






Το London Eye φαίνεται σαν την rainbow flag από την Westminster Bridge.






Θυμάμαι για άλλη μία φορά πόσο καιρό έχω να σε δω. Και κυρίως πόσες φορές δεν σε είδα. Ακόμη δεν έχω καταλάβει τι χρώμα ήταν τα μάτια σου, μπλε, πράσινα. Δεν ήταν εύκολο να πω.






Στο μυαλό μου τριγυρίζουν οι στίχοι από το Dans les rues de Londres.






mais tu sais, ton âme est belle dans les rues des Londres



J'ai puisé plus de lumières



qu'il n'en faut pour voir






Χριστούγεννα στον Σταθμό Λαρίσης, σε μια αφιλόξενη αποβάθρα. Πριν το ταξίδι. Αύριο, μια άλλη χώρα.






Καλοκαίρι, στην Οία, κομμάτι ενός κλισέ. Ο ήλιος πέφτει και είμαστε εκεί, ήταν όπως σε όλα τα άλλα μέρη. Αλλά ο ήλιος δεν είχε σημασία.






Είχαμε βρει μια άκρη σε εκείνα τα ερείπια, σαν παλιό κάστρο έμοιαζε. Εγώ με την υψοφοβία να γκρινιάζω ότι μπορεί και να πέσω. Και μού είπες ότι θα με κρατήσεις.






Ένα απόγευμα στο Metropolis. Μήνες μετά, μπροστά σε κάτι CD's της PJ Harvey, γύρισα δεξιά τυχαία και ήσουν εκεί.






Δεν ήξερα καν ότι είχες γυρίσει.








Ξύπνησα και θυμήθηκα κάτι που είχα ξεχάσει για καιρό. Ένα μήνυμα υπήρχε στο τηλέφωνό μου. "Σ'αγπάω τόσο πολύ. Ζεις;"



Απαντάω και θυμάμαι το φυτό που φωτογράφιζα χτες σε έναν ξεχασμένο δρόμο στο Notting Hill.





Είχαμε βρει μια άκρη, μια γωνιά σε ένα νησί στον ουρανό. Και κοιτούσαμε τους ανθρώπους από κάτω και γελούσες επειδή φαίνονταν μικροί. Σαν να μπορείς να τους κρατάς στο ένα σου χέρι. Και να κάνεις ό,τι θέλεις.


Είχα σημειώσει τη θέση αυτού του μικρού νησιού σε ένα χαρτάκι, χειρόγραφο σημείωμα με οδηγίες. Από πάνω του κάποιος έγραψε τυχαία κάτι άλλο και δεν κατάφερα να θυμηθώ που είναι. Είχα μόνο τις οδηγίες.


Και δεν ξέρω πώς να σε βρω.


Κάτι θα σκαρφιστεί το αναπάντεχο και θα σκαρώσει και έτσι θα γίνει. δεν χρειάζεται να ανησυχώ.



Αλλά το ρολόι λέει ότι είναι αργά πια.

12 comments:

Leviathan said...

kalispera!!!!iperoxes oi fotos tou londinou!!!to sms de to polikatalava... :)

Los Karamitros said...

leviathan καλώς ήλθες.

κοίτα το πρώτο κομμάτι του sms είναι σχετικά απλό. το άλλο είχε να κάνει με κάτι που έγινε (και το οποίο συζητούσαμε με τον αποστολέα) χτες το βράδυ.

Ο ψεύτικος Πέτρος said...

syginithika kai den kserw giati...

mahler76 said...

ki εγώ συγκινήθηκα λίγο και μελαγχόλησα...take care babe.

Los Karamitros said...

πέτρο, κι εγώ.. γι'αυτό και ξεκίνησα να το γράφω, πάλι θυμήθηκα τα γνωστά.

και ξανασυγκινήθηκα όταν το διάβασα πάλι.

φαντάζομαι καλό είναι που συγκινήθηκες.. μάλλον. όσο για το γιατί, ίσως επειδή καμμια φορά έχουμε κοινές αναμνήσεις.

Los Karamitros said...

mahler, η μελαγχολία δεν ήταν στους στόχους μου :-(

ελπίζω να μην κρατησε πολύ.

χαιρετώ!

Antoine said...

Παλιές αγάπες...

Los Karamitros said...

όντως, παλιές αλλά δύσκολο να το ξεχάσω..

uberbastard said...

κομματια ζωης, μια αισθηση ανεκπληρωτου...δε θυμασαι το χρωμα, μα θυμασαι το βλεμμα

Pink_Fish said...

Καλά, δε με λυπάσαι έγκυο γυναίκα? Συγκινήθηκα πολύ, μακάρι να είσαι πάντα έτσι ευαίσθητος. Μου θύμησες αυτό το τραγούδι http://www.youtube.com/watch?v=a9bphQpCLNA Φιλιά πολλά

Los Karamitros said...

uberbastard (ωραίο nick)και να ήταν το μόνο που θυμάμαι, καλά θα ήταν.. τεσπα..

Los Karamitros said...

καλό μου pinkaki, είναι κουσούρι από παλιά αυτό, να δω που θα με βγάλει :-)

ελπίζω να είσαι καλά καλά καλά καλά!

μάκια.