Monday, 27 October 2008

2



Ημέρα Κόκκινη.


Η πόλη υγρή και ζεστή. όπως τα σώματά μας, παρά το ανοιχτό παράθυρο. Το τζάμι απλά κάνει την υγρασία πιο έντονη ενώ το ανοιχτό παράθυρο προσφέρει τους ήχους του απέναντι πάρκου.


Η αλμύρα στο μπράτσο σου συνεχίζει να με κάνει να νιώθω όπως την πρώτη φορά. Δεν είναι και τόσο παλιά κιόλας. Αλλά δεν φαίνεται πουθενά.


Στη Fontana di Trevi αρνούμαι να ρίξω κέρμα. πολύ τουριστικό. εξάλλου δεν θέλω να ξαναγυρίσω στη Ρώμη. όχι μόνος μου. Τα στενάκια θυμίζουν Μεσόγειο, σε μια πόλη όπου όλα είναι αρχαία. και εμείς το μόνο νέο.


Στο μνημείο του Vittorio Emmanuele διασχίζω τον δρόμο κοιτώντας ανάποδα και με πιάνεις για να με σταματήσεις. το κρατάς περισσότερο από όσο χρειάζεται για να μη πάθω τίποτα. σταματάω στη μέση και χαμογελάω. ένας ιταλός κορνάρει και μου χαλάει το σκηνικό. η υγρασία συνεχίζει να μας ενοχλεί αλλά κανείς δεν παραπονιέται.
Πασαλείβομαι με το παγωτό σαν παιδάκι και γυρνάμε στα στενά προς τη Via Con Doti. Η υγρασία φαίνεται στους φανοστάτες και στο πρόσωπό σου. ίσως όμως είναι τα μάτια.
Μέρα μπλε.
Πιο σοβαρή από τη φύση της. αν και δεν καταλαβαίνω γιατί. Στα σκαλιά της Ισπανίας αγοράζουμε κάστανα και περπατάμε. μ'αρέσει που πέφτουμε συνέχεια ο ένας πάνω στον άλλον.
Η συζήτηση σοβαρεύει και προτιμώ να βλέπω την θέα προς το Βατικανό.
Μέρα αθέατη.
Δεν ξέρω πια τίποτα. Στο τρένο η κούραση φαίνεται και όλα ξεχνιούνται με ένα απολογητικό μήνυμα λίγο μετά. και μερικά τηλέφωνα.
όλα αυτά που είχες πει, μοιάζουν με ένα έρημο βέλος. και σε καληνυχτίζω.

6 comments:

mahler76 said...

θα κρατήσω όλες τις μέρες πλην της τελευταίας. Να είσαι καλά.

tovene592 said...

γλυκόπικρο μου φάνηκε..
στην αρχή λίγο από ντόλτσε βίτα
μετά όμως..μήπως να έριχνες το κέρμα;;

Antoine said...

Νομίζω πως άφησε ωραία γεύση η Ρώμη... αφού δεν έριξες το κέρμα, σημαίνει ότι πρέπει να πας με την ίδια συντροφιά για το κάνεις.
;)

Los Karamitros said...

mahler76 κι εγώ αυτές κρατάω. ούτε κουβέντα.

Los Karamitros said...

tovene, είναι όντως γλυκόπικρο.. ξέρεις πώς είναι αυτά..

ίσως έπρεπε να το είχα ρίξει.

ίσως δεν φταίει το κέρμα αλλά η μαλακία μας.

Los Karamitros said...

antoine, δεν ξέρω αν θα ξαναπάω, πόσο μάλλον με τον ίδιο. καλά να είμαστε και βλέπουμε.

η υγρασία με πειράζει πολύ, δύσκολη πόλη..